Remember the Rain

 

 

 

[sub-character]

 

 

 

อัศวินนั่งเล่นดนตรีเปิดหมวกอยู่ใกล้ๆกับน้ำพุในโปโลเนียมอลล์

 

เพราะอากาศที่หนาวจัด ปลายนิ้วที่เคลื่อนไหวอยู่บนสายซีตาร์นั้นจึงชาจนไม่รู้สึกถึงความเย็นอีกต่อไป ซีตาร์สะท้อนเสียงอันเป็นเอกลักษ์ของมันดังกังวาลอยู่ในอากาศ อัศวินฮัมเพลงตามเบาๆ หรุบตาลงต่ำ สายตาทอดไปยังพื้นตรงหน้า ราวกับกำลังเพ่งมองเศษเหรียญและแผ่นกระดาษมีมูลค่าทั้งหลายที่เกลื่อนกระจายอยู่ตรงนั้น แต่จริงๆแล้วเธอไม่ได้มองพวกมันหรอก

 

แค่ปลอยสายตาไปตกไว้ตรงนั้น ไม่ได้มองอะไร

 

 

 

"...ดึกป่านนี้แล้วยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ?"

 

'ผู้ชาย วัยรุ่น ไม่น่าเกิน ม.ปลาย' อัศวินคิดเมื่อได้ยินเสียงๆหนึ่งเอ่ยถาม เธอเหลือบมองเจ้าของเสียงและพบว่าเป็นเด็กหนุ่มอย่างที่คิดไว้ไม่ผิด เขาสวมเครื่องนักเรียนโรงเรียนเดียวกับเธอเสียด้วย

 

"ฉันหรือคะ?" อัศวินถามโดยไม่หยุดขยับนิ้วบนสายซิตาร์ แต่ผ่อนเสียงให้เบาลงเพื่อให้ง่ายต่อการพูดคุยกัน

 

"เธอนั่นแหละ แถวนี้ไม่มีใครแล้วนี่" เขาชี้ชวนให้มองไปรอบๆ ลานน้ำพุเกือบจะว่างเปล่า เหลือเพียงชายหญิงไม่กี่คู่ที่กำลังจูงมือกันเดินออกมาจากร้านอาหาร ร้านค้าอื่นๆแขวนป้ายปิดไปหมดแล้ว

 

อัศวินหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกงเพื่อดูเวลา สามทุ่มกว่าๆใกล้จะสี่ทุ่ม

 

"ฉันกำลังจะกลับแล้วล่ะค่ะ" เธอเอ่ยตอบเบาๆก่อนจะหันไปให้ความสนใจกับการเก็บเครื่องดนตรีชิ้นใหญ่ลงกระเป๋า เธอเกือบจะลืมเขาไปแล้วด้วยซ้ำ แต่จู่ๆเงาของเขาทอดยาวมาบนพื้นข้างๆ อัคริจึงสังเกตเห็นว่าเขากำลังชะโงกมองดูเธออยู่จากข้างหลัง

 

"บางวันฉันเห็นเธอกลับดึกกว่านี้อีก เดินคนเดียวไม่กลัวเหรอ?" เด็กหนุ่มคนนั้นถามขึ้นอีก อัศวินหันกลับไปมองหน้าคนถามขณะค่อยๆอุ้มกระเป๋าซิตาร์ขึ้นมา เธอมองเขาอย่างจริงจังทีเดียว เนื่องจากคนตรงหน้าสูงกว่าเธอมาก เวลาพูดคุยกันเขาจึงต้องก้มลงมองเธอ ใบหน้าครึ่งหนึ่งของเขาซ่อนอยู่ใต้เงาของหมวกแก็ปที่เขาสวม อัคริไม่ชอบที่ไม่สามารถสบตาคู่สนทนาได้ มันทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ และเคราแพะที่อยู่บนคางนั่นก็ยิ่งทำให้คนๆนี้ดูไม่น่าไว้ใจด้วย

 

"ฉันระวังตัวค่ะ ค่อนข้างมั่นใจว่าเอาตัวรอดได้ในระดับหนึ่ง" เด็กหนุ่มตรงหน้าเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ฟังคำตอบนั้น อัศวินก้มหัวให้อีกฝ่ายเล็กน้อยและกำลังจะเอ่ยคำบอกลาแต่ไม่ทันได้ทำ

 

"ฉันชื่อ อิโอริ จุนเปย์ อยู่โรงเรียนGekkoukan ไม่ใช่คนน่าสงสัยอะไรหรอก พอดีออกมาเดินเล่นแล้วเจอเธอเข้า ก็เลยทักเท่านั้นเอง" เขารีบชี้แจงเมื่อรู้สึกว่าประโยคคำตอบของอัศวินแฝงด้วยความรู้สึกหวาดระแวงต่อตัวเขา อิโอริกระตุกชายเสื้อของตัวเองสองสามครั้งเพื่อดึงสายตาเธอไปยังเครื่องแบบนักเรียนที่สวมอยู่ เป็นความพยายามขั้นแรกในการยืนยันสภานภาพของตนเอง อัศวินนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้ารับและแนะนำตัวกลับตามมารยาท

 

"อัศวินค่ะ อยู่โรงเรียนเดียวกัน .....คุณอิโอริ... ทำไมถึงมาเดินเล่นเวลาอย่างนี้ล่ะคะ?" เพราะถึงจะบอกว่าตัวเองไม่ใช่คนร้ายหรืออะไร แต่การออกมาเดินเตร็ดเตร่กลางค่ำกลางคืนอย่างที่เขาทำนี่ มันผิดวิสัยของคนเมืองนี้เอามากๆทีเดียว

 

อิโอริยิ้มเล็กน้อยก่อนจะอธิบายว่าเขากำลังจะแอบเข้าไปในโรงเรียนเพื่อพิสูจน์เรื่องสิ่งลี้ลับทั้งเจ็ดที่ใครๆก็พูดถึงกัน เขาอธิบายถึงสิ่งที่เขาได้ยินมาอีดนิดหน่อย ก่อนจะยิ้มกว้างขึ้นพร้อมกับเอ่ยคำว่า 'สนใจไปด้วยกันไหมล่ะ?' ซึ่งอัศวินส่ายหน้าก่อนที่เขาจะพูดจบด้วยซ้ำ

 

"น่า ไปด้วยกันเถอะ ไปเป็นเพื่อนฉันหน่อย หลายๆคนน่าสนุกดีออก เอาเป็นว่าตกลง ห้าทุ่ม มาเจอกันที่ห้อง 2-B นะ" อิโอริรวบรัดตัดจบและโบกมือส่งส่งสัญลักษณ์'เดี๋ยวเจอกัน'ให้เธอก่อนจะวิ่งหายไปในเงามืดของอาคารร้านค้าในมอลล์

 

อัศวินก้มดูเวลาอีกครั้ง สี่ทุ่มครึ่งแล้ว จากจุดที่ยืนอยู่นี้สามารถไปโรงเรียนทันเวลาห้าทุ่มตามที่ถูกรวบรัดได้ แต่ถ้ากลับบ้านก่อนก็จะไปไม่ทันเวลานัด

 

อัศวินเดินช้าๆไปยังทิศทางตรงกันข้ามกับโรงเรียน เธอกำลังเดินกลับบ้านของเธอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'แค่คนที่เพิ่งรู้จักกัน แถมยังพูดเองเออเองเสียด้วย ฉันไม่จำเป็นต้องคิดจริงจัง' อัศวินบอกกับตัวเองหลังจากกลับมาถึงบ้าน อาบน้ำแต่งตัว และย้ายตัวเองมานั่งในห้องนั่งเล่น จ้องมองเข็มนาทีเคลื่อนไปเรื่อยๆจนกระทั่งชี้เลยสิบสอง

 

"นี่ไงล่ะ ฉันกำลังจะเดินเข้าไปในห้องนอน ซุกตัวใต้ผ้าห่มอุ่นๆ" อัศวินคิดออกมาดังๆ แต่เธอก็ยังไม่ขยับตัวไปไหน น้องๆทั้งสี่คนเข้านอนกันหมดแล้ว พ่อกับแม่ก็กำลังจะเข้านอนเช่นกัน เสียงต่างๆในบ้านเงียบลง ขณะที่เลียงเข็มวินาทีบนนาฬิกาขยับดังติ้ก ติ้ก ติ้ก ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

 

อัศวินเข้าไปในห้องนอนและเริ่มนับจำนวนน้องๆ หนึ่ง สอง สาม สี่ ครบ

 

น้องสาวและน้องชายของเธอนอนอยู่บนเตียงของตนเอง และหลับลึกกันทุกคน

 

เธอย่องไปยังตู้เสื้อผ้า ผลัดเปลี่ยนชุดนอนเป็นชุดลำลองอย่างเงียบเชียบ

 

อัศวินพบตัวเองอยู่บนทางเดินที่ปราศจากผู้คนในเวลาต่อมา กำลังมุ่งหน้าไปโรงเรียน

 

 

 

 

 

 

 

 

continue --> Part 2 (ยังไม่มา รอก่อนนะ)

--------------------------------

 

 

ซีตาร์ [sitar] ที่อัศวินเล่นอยู่รูปร่างหน้าตาเป็นแบบนี้ค่ะ เป็นเครื่องดนตรีชนิดหนึ่งของอินเดีย

เพิ่มเติม - http://54408.activeboard.com/t2396831/topic-2396831/

 

แนะนำให้ลองฟังเพลงนี้

 

 

 

อันนี้แถม เป็น cover เพลง single lady

(เพราะนะ พอดนตรีเป็นแบบนี้เห็นภาพบียอนเซ่ระบำหน้าท้องเลยทีเดียว)

 

 

 

-----------------------

 

 

 

 

อัพเลเวลหนึ่งบ้างแล้ว เย่~

กลายเป็นว่า ทำของไนท์โกะก่อนของฮีโร่โตะ

 

ทำซับคาร์แร็กเตอร์ก่อนเมนซะอย่างนั้น โอ้วว

 

พาร์ทต่อไปว่าจะเลือก '1-8 เลือกที่จะไปคนเดียว (ห้องพยาบาล)'

เห็นว่าจะต้องมีเมนคาแร็กเตอร์มาช่วย

 

รับสมัครนะเคอะ มีใครสนใจช่วยไนท์โกะมั้ย (จะมีมั้ย? ฮ่า~)

 

ไม่อยากให้ฮีโร่ทำอ่ะ เป็นเมนของตัวเองกับซับของตัวเอง เล่นเองเออเองมันไม่สนุก(หือ?)